Vizuelizacija fetusa u vidu ¨žive¨ trodimenzionalne slike je oduvek bio san lekara. Prvi pokušaj da se konstruiše takav aparat datira još iz 1973. godine – multiplanar scanner. Sa razvojem ultrazvučne tehnologije, ranih osamdesetih, datiraju i prvi ozbiljniji pokušaji koji nisu zaživeli u kliničkoj praksi. Devedesete godine prošlog veka obeležene usavršavanjem ultrazvučne tehnologije ali pre svega i kompijuterskom revolucijom omogućile su da vekovni snovi postanu realnost. Statični (softverski) 3D, konvencionalni 3D i najzad real-time 3D ili 4D ultrazvučni aparati postali su deo standarne kliničke prakse.

4D ultrazvučni pregled ne traje duže od konvencionalnog 2D ultrazvučnog pregleda i zavisi od veličine ploda (gestacijske starosti) i položaja ploda. Pregled obično traje između 20 i 40 minuta, ne zahteva neku specifičnu pripremu i ne nosi veći rizik za oštećenje ploda u odnosu na tradicinalni 2D ultrazvuk.

Značaj 4D ultrazvuka u perinatalnoj medicini i antenatalnoj dijagnostici uključuje analizu kompleksnih anatomskih struktura, analizu spoljašnjih minor defekata fetusa, volumetrijsko merenje organa, plastične transparentne slike fetalnog skeleta, sagledavanje i analizu uterusne, placentne i fetalne vaskularizacije i vaskularne rezistencije. Savremeni aparati omogućuju pohranjivanje skeniranih volumena i slika za kasniju analizu i/ili superviziju. Sve ovo čini da 4D ultrazvuk zauzme značajno mesto u prenatalnoj dijagnostici i čini je nezaobilaznom u svakom modernom perinatalnom centru.

Primena 4D ultrazvuka u ginekologiji omogućila je dijagnostiku anomalija uterusa, endometrijalnih lezija, adhezija, tuboovarijalnih masa, hidrosalpingsa, anomalija millerrovih kanala, ovarijalnih cisti, malih intraovarijalnih tumora, color ili power doppler vizuelizacija intratumorske vaskularizacije, neovaskularizacije i protoka kod cerviklanih i ovarijalnih karcinoma, ispitivanja prohodnosti jajovoda itd.

• određivanje gestacijske strosti,
• analizu fetalnog razvoja,
• praćenje višeplodnih i visoko rizičnih trudnoća,
• detekciju fetalnih anomalija,
• detekciju placentnih abnormalnosti,
• lokalizaciju placente,
• detekciju ektopičnih trudnoća i ostalih abnormalnosti trudnoće,
• detekciju urođenih anomalija uterusa,
• detekciju abnormalnih krvarenja,
• detekciju ovarijalnih cisti i malih intraovarijalnih tumora, itd.
  

Na kraju, po nekim iskustvima jedna od najvećih novina koju 4D ultrasonografija donosi, jeste otkrivanje potpuno nove i do sada nezamislive dimenzije intrauterinog života. Po prvi put lekari i budući roditelji su u prilici da budu svedoci intenzivnog emotivnog života ploda mesecima pre rođenja (pokreti ploda, smeh, mrštenje, plač, treptanje, češkanje, sisanje prstića itd.). ¨Bonding¨ ultrazvuk, epitet koji je ponela nova tehnologija jer je na potpuno nov način omogućila produbljivanje i jačanje veze između majke (roditelja) i ploda. Reakcije budućih roditelja na 4D živu sliku svoje još nerođene bebe u ovako pozitivnom smislu niko nije niti planirao niti očekivao.